روشهای مشروط کردن

روشهای مشروط کردن

1. مخلوط کردن گندم مرطوب و خشک: در این حالت رطوبت هر دو به حال تعادل در می آید. این روش ابتدایی دارای معایبی میباشد مدت آن طولانی بوده و دوم آنکه پوسته دانه های مرطوب از آندوسپرم آنها خشک تر است و تبادل رطوبت کامل انجام نمیشود. در عمل کمتر از این روش استفاده میشود.

2. مشروط کردن با هوای سرد: در این روش مقداری رطوبت که به رطوبت اولیه گندم بستگی دارد و متغیر است، به دانه های خشک اضافه کرده و آنها را بهم می زنند تا رطوبت جذب شود. برای تسریع در عمل جذب میتوان از مواد افزودنی مانند Aerosol O.T. و بیکربنات سدیم استفاده نمود. زمان عمل تابع سختی دانه است.

3. مشروط کردن گرم: در این مورد زمان مشروط کردن را به کمک دما از 1-3 روز در مشروط کردن سرد به 1.5-1 ساعت کاهش میدهند. دمای مناسب این روش 46 درجه سانتیگراد است و نباید از 46 بیشتر شود. چون موجب اثرات سویی بر ویژگیهای دانه و آرد حاصل از آن میشود.

4. مشروط کردن داغ: دمای عمل حدود 60 درجه است و زمان عمل باز هم کاهش مییابد اما در این روش ویژگیهای پخت تحت تاثیر قرار می گیرد. بنا بر این کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

5. مشروط کردن توسط بخار: این روش از نظر انتقال رطوبت به داخل دانه به مراتب مناسبتر است بعلاوه در این روش بازدهی آرد و میزان بهبود ویژگیهای آن نیز افزایش مییابد.