کاربر مهمان، خوش آمدید.  ورود به پنل کاربریثبت نام

مشاغل صنعت و صنایع ایران

پورتال ثبت و تبادل اطلاعات صنایع ایران و مشاغل وابسته

مشاغل صنعت و صنایع ایران
به پورتال تخصصی و حرفه ای ثبت و تبادل اطلاعات صنایع ایران و مشاغل وابسته خوش آمدید
شما هم به جامعه بزرگ صنعت و صنایع ایران بپیوندید...

خواص آویشن در کتب قدیم

منتشره شده در دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸

خواص آویشن در کتب قدیم

خواص متعددی که امروزه برای آویشن قائل اند و ما آن ها را شرح دادیم، در تحفه حکیم مؤمن نیز دیده می شود که عینا با توضیحاتی در پرانتز نقل می کنیم:

«محلل ریاح [نفخ معده و روده ها را از بین می برد]؛ مشهی غذا [اشتهاآور]؛ مبهی [قوه باه را زیاد می کند]؛ منقّی ریه و معده و جگر و امعاء از رطوبات و بلغم [ترشحات مخاط؛ یعنی، موکوس را از سطح مخاطی ریه، معده، جگر و امعاء پاک می کند و به همین جهت، همان طور که گفتیم در گریپ، سرفه برنشیت، سیاه سرفه و … مفید واقع می شود].

مسکّن وجع دندان [درد دندان]؛ مسکّن ورک [استخوان و مفصل تهی گاه]؛ مسکن وجع مثانه و رحم مدر بول [ادرارآور است]؛ مدر حیض [در بانوانی که قاعده شان قطع شده است، مؤثر واقع می شود]؛ خوردن آن با آب انجیر جهت ربو [آسم] و سرفه نافع است و با انجیر خشک عرق آورد [معرق است] و رنگ رو را نیکو گرداند.

رافع قولنج بلغمی و ریحی است [قولنج ها به علت تشنج بروز می کنند و آویشن، قولنج، یعنی، تشنج را برطرف می کند پس به نوعی آنتی اسپاسمودیک است]؛ با آب کرفس جهت تفتیت حصات [خرد شدن سنگ] و عسر البول[سختی دفع ادرار]؛ مضغ [جویدن] آن جهت تسکین درد دندان؛ با اطعمه غلیظ باعث خوشبویی و سرعت انحدار [گذشتن غذا] و زیادتی لذت و لطافت آن ها است، مانند هریسه گندم [حلیم] و باقلا و عدس و کله پاچه و گوشت گوساله و مانند آن ها [توضیح آنکه غذاهای ثقیل، مانند حلیم، باقلا، عدس، کله پاچه و گوشت گوساله را برای اینکه زودهضم و از معده داخل روده ها شود و نیز گازها و نفخ حاصل از آن دفع گردد، به آن ها آویشن کوبیده را مانند ادویه اضافه می کردند. امروز هم در اروپا به عنوان ادویه معمول است]؛ محلل ریاح و نفخ حاصله از غذاها؛ ضماد آن با عسل جهت عرق النسا و وجع ورک.»

آنچه ذکر شد، قسمتی از خواص آویشن بود که در تحفه حکیم مؤمن آورده شده است و در کتاب های اروپایی هم هست، علاوه بر اینها، چند خاصیت دیگر نیز در تحفه دیده می شود که در کتاب های کنونی نیست، از جمله اینکه «هرگاه آن را با پنیر تازه تناول کنند و به این کار هر روز ادامه دهند، جهت تسمین بدن (چاق شدن) مفید است؛ جویدن آن برای تقویت چشم نافع است؛ اگر آب آویشن تازه را که از کوبیدن و فشردن آن به وجود می آید، صاف کرده به چشم بچکانیم، جهت رفع بیاض (سفیدی قرنیه یا لک قرنیه) مفید است و قطور آن (چکاندن در گوش) جهت رفع ثقل سامعه و با شیر جهت تسکین وجع (درد) آن نافع است؛ هم چنین آشامیدن جوشانده آن با مقدار مساوی با عناب جهت تصفیه خون مفید است.»

دومین گیاه طبی که قرن ها مورد توجه ایرانیان بوده است، با ذکر شواهد و مثال و تطبیق با طب جدید در معرض قضاوت خوانندگان قرار گرفت. منظور اینکه خوانندگان توجه داشته باشند: آنچه می نویسیم ادعا نیست، حقیقت است، حقیقتی محض. ایرانی باید افتخار کند که پدرانش پیش کسوت پزشکی دنیا بوده اند.

مصلح ؛: سرکه انگور + عناب + در ترکیبات ماست و دوغ+ مضر پوست خشکها+ سقط کننده جنین

مشاغل صنعتی ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.