بیمه شخص ثالث
بیمه شخص ثالث
نام این بیمه نامه، در اصل، «بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسائط نقلیه زمینی» است و طبیعتاَ بایستی جزو گروه بیمه های مسئولیت، قرارگیرد؛ اما به دلیل اینکه در این بیمه نامه، اتومبیل بیمه می شود و نه مالک یا راننده، بنابراین در تقسیم بندی شرکتهای بیمه، آن را در گروه بیمه های اشیاء قرار می دهند.
انسانها به اعتبار زندگی در اجتماع و تحت نظام قانون، بایستی مسئولیت تخلف از قانون را بپذیرند؛ حال چه عمد باشد و چه بی احتیاطی، قصور یا غفلت.
بنابراین علاوه بر تحمل مجازات احتمالی، بایستی خسارت و زیان وارده به اشخاص را نیز بپردازند.
براساس قانون “بیمه اجبارى شخص ثالث” کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتورى زمینى موظفند مسئولیت خود را در مقابل جبران خسارتهاى وارده به اشخاص ثالث، نزد یکى از شرکتهاى بیمه داخلى بیمه کنند.
در این بیمه نامه خسارتهایی که راننده اتومبیل مقصر به اموال یا جان شخص زیان دیده وارد می کند، تا سقف مذکور در بیمه نامه، پرداخت می شود.
خسارتهای ناشی از حوادث رانندگی – که امروزه جزء ناگزیر مسائل اجتماعی و با فراوانی بسیار، گریبانگیر انسانها است – اگرچه عمدی نیستند ولی به هرحال ناشی از بی احتیاطی و تخلف از قانون هستند. و مقصر مکلف به جبران خسارت وارده به اتومبیل و اموال دیگران و پرداخت هزینه های پزشکی و دیده ضرب وجرح و فوت زیاندیدگان از تصادف است
قانون بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری در ایران در بیست و نهم دیماه ۱۳۴۷ به تصویب رسید تا مسئولیت مدنی بیمهگذار در مقابل اشخاص ثالث در نتیجه حوادث ایجاد شده از وسیله نقلیه مورد استفاده خود را بیمه کند. سپس در سال ۱۳۸۷ اصلاح گردید و قانون جامع تری به تصویب رسید.
براساس قانون جدید بیمه شخص ثالث مصوب ۱۳۸۷ مجلس شورای اسلامی، فقط راننده مسبب حادثه، شخص ثالث محسوب نمی شود.
قانون بیمه شخص ثالث مجدد در سال ۱۳۹۵ اصلاح گردید.
