اساسنامه شرکت مادر تخصصی سازمان

اساسنامه شرکت مادر تخصصی سازمان

فصل – اول – کلیات

ماده – ۱ – شرکت مادر تخصصی سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران که در این اساسنامه به اختصار سازمان نامیده میشود واسته به وزارت صنایع و معادن بوده و مرکز اصلی آن در تهران میباشد .

تبصره – – – تاسیس شعبه ، نمایندگی و یا انحلال با پیشنهاد هیات مدیره و تصویب مجمع عمومی با رعایت قوانین و مقررات مربوط امکانپذیر میباشد .

ماده – ۲ – سازمان شرکت سهامی ( خاص ) و مدت آن نامحدود است .

ماده – ۳ – سازمان دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و اداری بوده و طبق اساسنامه به صورت بازرگانی و انتفاعی اداره میشود و تابع قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب ۱۳۶۲ و اصلاحیه بعدی آن و قانون تمرکز امور صنعت و معدن و تشکیل وزارت صنایع و معادن مصوب ۱۳۷۹ میباشد .

فصل – دوم – موضوع هدف ، وظایف ، اختیارات و سرمایه سازمان

ماده – ۴ – موضوع فعالیت سازمان عبارت است از :

بند – ۱ – تهیه و تدوین خط مشی های اجرایی ایجاد و توسعه صنایع کوچک در چارچوب سیاست های کلی وزارت صنایع و معادن .

بند – ۲ – ایجاد زمینه های لازم برای راه اندازی ، هدایت و توسعه سرمایه گذاری های بخش غیر دولتی در صنایع کوچک به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته در چارچوب سیاست های وزارت صنایع و معادن از طریق شرکت های زیرمجموعه .

بند – ۳ – ساماندهی و پشتیبانی از توسعه کارآفرینی ، تامین منابع مالی ، توسعه فناوری ، بهبود روش های تولید ، کاهش ضایعات ، ارتقاء بهره وری و کیفیت و رعایت ضوابط زیست محیطی در صنایع کوچک به منظور رقابت پذیر کردن آن ها .

بند – ۴ – اجرای طرح ها و برنامه های مرتبط با ایجاد و توسعه صنایع کوچک کشور در قالب اعتبارات تخصصی . ( مندرج در قوانین بودجه سنواتی ).

بند – ۵ – ساماندهی و پشتیبانی از ایجاد پیوند مناسب بین صنایع کوچک ، متوسط و بزرگ ، توسعه شبکه ها ، خوشه های صنعتی و توسعه مراکز اطلاع رسانی و تجارت الکترونیک برای آن ها از طریق شرکت های زیرمجموعه .

بند – ۶ – حمایت و پشتیبانی از تحقیقات کاربردی ، توسعه ای و ارتقا سطح فناوری در واحد های کوچک صنعتی .

بند – ۷ – حمایت و پشتیبانی از انجام آموزش های تخصصی و برنامه های مربوط به ارتقاء مهارت کارکنان و داوطلبان ایجاد و توسعه صنایع کوچک .

بند – ۸ – ساماندهی اقدامات پشتیبانی از واحد های کوچک صنعتی نوپا ( در شرف ایجاد ) و فراهم آوردن ساز و کار لازم برای پشتیبانی از فعالیت های مخاطره پذیر در صنایع کوچک از طریق شرکت های زیرمجموعه .

بند – ۹ – حمایت و پشتیبانی از توسعه بازار و همکاری های فنی ، اقتصادی و فناوری بین صنایع کوچک کشور با سایر کشور ها .

بند – ۱۰ – مطالعه ، بررسی و برنامه ریزی همه جانبه جهت احداث شهرک های صنعتی اعم از عمومی ، تخصصی ( از جمله صنایع تبدیلی ، کشاورزی و غیره )، فناوری ، مجموعه کارگاهی و زادپروری ( انکوباتوری ).

بند – ۱۱ – سازماندهی احداث شهرک های صنعتی و ارایه خدمات ضروری برای متقاضیان ایجاد واحد های تولیدی و خدماتی توسط شرکت های زیرمجموعه .

بند – ۱۲ – تاسیس شرکت های شهرک های صنعتی زیرمجموعه برای ایجاد عملیات مقرر در این اساسنامه با رعایت سیاست های عمومی دولت در رابطه با توسعه صنایع در سطح کشور .

بند – ۱۳ – انجام عملیات و خدمات موردنیاز شرکت های زیرمجموعه در کلیه زمینه ها ( فنی ، مالی ، اداری ، خدماتی ، آموزشی ، اطلاع رسانی ، بازرگانی و مشاوره ای ) برای گسترش و تامین تاسیسات زیربنایی شهرک های صنعتی و سایر خدمات موردنیاز .

بند – ۱۴ – ایجاد هماهنگی در احداث ، اجرا و اداره امور شهرک های صنعتی و نظارت بر آن ها به منظور استفاده مطلوب از سرمایه گذاری های انجام شده .

بند – ۱۵ – مشارکت در هر نوع فعالیت که موجب تسهیل تحقق اهداف مندرج در قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب ۱۳۶۲ و اصلاحیه بعدی آن گردد .

بند – ۱۶ – انجام کلیه اموری که ضمن هماهنگی ، استفاده مطلوب از امکانات شهرک های صنعتی را در یک روند خودگردان از جهت مالی فراهم نماید .

بند – ۱۷ – انجام سایر اموری که موجب رفع موانع و مشکلات فرا راه توسعه و گسترش صنایع کوچک در سطح کشور میشود در چارچوب اساسنامه و با رعایت قوانین مربوط .

ماده – ۵ – سرمایه سازمان مبلغ سه میلیارد و پانصد و شصت و سه میلیون (۳.۵۶۳.۰۰۰.۰۰۰) ریال میباشد که به سی و پنج هزار و شش صد و سی سهم یک صد هزار ریالی با نام تقسیم و تمامی آن متعلق به دولت و غیر قابل انتقال میباشد .

فصل – سوم – ارکان سازمان

ماده – ۶ – سازمان دارای ارکان زیر است :

بند – الف – مجمع عمومی .

بند – ب – هیات مدیره .

بند – ج – بازرس ( حسابرس ).

ماده – ۷ – مجمع عمومی سازمان مرکب از وزرای صنایع و معادن ، جهاد کشاورزی ، مسکن و شهرسازی ، نیرو ، امور اقتصادی و دارایی و رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور میباشد و ریاست مجمع عمومی با وزیر صنایع و معادن است .

تبصره – – – مجمع عمومی با حضور اکثریت اعضا رسمیت خواهد داشت و مصوبات آن با آرا حداقل چهار نفر لازم الاجرا خواهد بود .

ماده – ۸ – مجمع عمومی به دعوت رییس مجمع عمومی حداقل سالی دو بار ، یک بار در نیمه اول سال برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم نسبت به صورت های مالی سال قبل و یک بار در نیمه دوم سال برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم نسبت به بودجه سال آتی و خط مشی و سایر اموری که در دستورجلسه قرار دارد تشکیل خواهد شد . علاوه بر آن هر موقع لازم باشد جلسات مجمع عمومی به تصمیم رییس مجمع عمومی و یا هر یک از اعضای مجمع عمومی و بنا به درخواست هیات مدیره و یا رییس هیات مدیره و یا بازرس ( حسابرس ) تشکیل خواهد شد . تبصره هیات مدیره و بازرس ( حسابرس ) بدون حق رای با دعوت رییس مجمع عمومی در جلسات مجمع عمومی سازمان شرکت خواهند نمود .

ماده – ۹ – دستورجلسه و تاریخ تشکیل مجمع عمومی ده روز قبل از تشکیل آن کتبا برای اعضای مجمع عمومی ارسال میشود . جلسات مجمع عمومی با حضور رییس مجمع و حداقل سه عضو دیگر رسمیت می یابد .

ماده – ۱۰ – وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است :

بند – ۱ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به خط مشی و سیاست های سالانه سازمان و شرکت های زیرمجموعه .

بند – ۲ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به پیشنهاد هیات مدیره جهت ایجاد شهرک های صنعتی جدید و ارایه پیشنهاد لازم به هیات وزیران جهت تصویب .

بند – ۳ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به صورت های مالی سازمان و صورت های مالی تلفیقی و گزارش عملکرد فعالیت های سازمان با توجه به گزارش بازرس ( حسابرس ).

بند – ۴ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به آیین نامه های مالی و استخدامی و معاملاتی سازمان با رعایت قوانین و پیشنهاد به هیات وزیران برای تصویب .

بند – ۵ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به برنامه عملیات و بودجه سالیانه ، اصلاحیه بودجه سازمان و نحوه تقسیم سود با رعایت ماده (۱۴۰) قانون اصلاح قانون تجارت .

بند – ۶ – انتخاب بازرس ( حسابرس ) و تعیین حق الزحمه وی .

بند – ۷ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به پیشنهادات هیات مدیره در رابطه با افزایش یا کاهش سرمایه و تغییر مفاد اساسنامه و ارایه پیشنهاد به هیات وزیران جهت تصویب .

بند – ۸ – تعیین اعضای هیات مدیره و حقوق و مزایا و پاداش عملکرد آن ها در حدودی که شورای حقوق و دستمزد مقرر مینماید و با رعایت ماده (۲۴۱) لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت .

بند – ۹ – تعیین ر وزنامه کثیرالانتشار جهت ثبت آگهی های سازمان .

بند – ۱۰ – اتخاذ تصمیم نسبت به سایر موضوعاتی که با رعایت قوانین مربوط در دستورجلسه مجمع عمومی گذاشته شده است .

بند – ۱۱ – بررسی و اتخاذ تصمیم نسبت به اساسنامه نمونه شرکت های شهرک های صنعتی زیرمجموعه و اصلاح اساسنامه آن ها و ارایه به هیات وزیران جهت تصویب .

بند – ۱۲ – بررسی و تصویب آیین نامه های موضوع قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب ۱۳۶۲ و اصلاحات بعدی آن .

بند – ۱۳ – اعطای وکالت نامه لازم برای واگذاری شرکت های زیرمجموعه مشمول واگذاری به سازمان خصوصی سازی .

ماده – ۱۱ – اعضای هیات مدیره سازمان متشکل از پنج نفر میباشند که توسط مجمع عمومی انتخاب میشوند . از بین اعضای هیات مدیره یک نفر به پیشنهاد وزیر صنایع و معادن و تصویب مجمع عمومی به عنوان رییس هیات مدیره و مدیرعامل انتخاب میشود و سمت معاونت وزارت صنایع و معادن را داشته و از مزایای آن استفاده خواهد کرد . اعضای هیات مدیره سازمان از افرادی که دارای تحصیلات عالی و سوابق مدیریت باشند به مدت دو سال منصوب میشوند و انتخاب مجدد آن ها بلامانع است . جلسات هیات مدیره با حضور اکثریت اعضا رسمیت خواهد یافت و تصمیمات اتخاذ شده با اکثریت آرای اعضای هیات مدیره معتبر خواهد بود . جلسات هیات مدیره می باید حداقل هر پانزده روز یک بار تشکیل گردد . اداره جلسات با مدیرعامل و رییس هیات مدیره خواهد بود .

تبصره – ۱ – مدیرعامل و اعضای هیات مدیره سازمان علاوه بر رعایت قانون راجع به منع مداخله وزرا و نمایندگان مجلسین و کارمندان در معاملات دولتی و کشوری مصوب ۱۳۳۷ حق ندارند بطور مستقیم یا غیر مستقیم در معاملات شرکت سهیم شوند .

تبصره – ۲ – پذیرش هر سمت دیگر به طور موظف و یا غیرموظف در شرکت های مادر تخصصی و شرکت های زیرمجموعه آن ها از سوی اعضا هیات مدیره شرکت مادر تخصصی و هیات مدیره شرکت های زیرمجموعه ممنوع میباشد .

ماده – ۱۲ – هیات مدیره جز درباره موضوعاتی که به موجب این اساسنامه در صلاحیت مجمع عمومی است دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور سازمان میباشد ، موارد زیر بدون اینکه اختیارات مزبور را محدود کند از جمله اختیارات هیات مدیره است :

بند – ۱ – پیگیری جهت حصول برنامه ها و طرح های مصوب در حدود اهداف و وظایف سازمان .

بند – ۲ – اجرای مصوبات و تصمیمات مجمع عمومی سازمان .

بند – ۳ – تهیه سیاست ها و خط مشی های سالانه سازمان و شرکت های زیرمجموعه جهت ارایه به مجمع عمومی .

بند – ۴ – بررسی و تایید گزارش عملیات سالیانه هیات مدیره و صورت های مالی سازمان و صورت های مالی تلفیقی برای تسلیم به بازرس ( حسابرس ) سازمان .

بند – ۵ – بررسی بودجه سالانه سازمان ، پیشنهادی رییس هیات مدیره و مدیرعامل جهت ارایه به مجمع عمومی .

بند – ۶ – تهیه و تنظیم اساسنامه و اصلاحیه اساسنامه شرکت های زیرمجموعه حسب نیاز و با توجه به قوانین و مقررات ذی ربط جهت ارایه به مجمع عمومی .

بند – ۷ – تهیه و تنظیم برنامه های کوتاه مدت و میان مدت و آیین نامه های مالی و معاملاتی و استخدامی موردنیاز جهت پیشنهاد به مجمع عمومی .

بند – ۸ – تعیین حقوق و مزایای مدیران شرکت های زیرمجموعه براساس قوانین و مقررات مربوط .

بند – ۹ – بررسی و ارایه پیشنهادات در مورد ایجاد شهرک صنعتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط جهت تصمیم گیری به مجمع عمومی .

بند – ۱۰ – بررسی و تصویب طرح های پیشنهادی رییس هیات مدیره و مدیرعامل جهت ایجاد هماهنگی و استفاده مطلوب از امکانات شهرک های صنعتی .

بند – ۱۱ – تهیه طرح شهرک های صنعتی براساس ضوابط اعلام شده توسط وزارت مسکن و شهرسازی برای احداث شهرک های صنعتی و بررسی و تصویب طرح ها براساس همان ضوابط ( با توجه به بند ۷ ماده واحده قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب ۱۳۶۲ ).

بند – ۱۲ – بررسی و پیشنهاد تاسیس شرکت های شهرک های صنعتی زیرمجموعه در نقاط مختلف کشور به مجمع عمومی .

بند – ۱۳ – بررسی و تصویب طرح های پیشنهادی برای خودکفایی شهرک های صنعتی .

بند – ۱۴ – ارایه پیشنهاد هر نوع مشارکت و سرمایه گذاری در شرکت های زیرمجموعه به مجمع عمومی به منظور طی مراحل قانونی مربوط .

بند – ۱۵ – نمایندگی سهام سازمان در مجامع عمومی شرکت های زیرمجموعه و واحد هایی که تمام یا قسمتی از سهام آن ها به سازمان تعلق دارد .

بند – ۱۶ – طراحی و ارایه برنامه های آموزشی در جهت تربیت و ارتقا کادر مدیریت در شرکت های زیرمجموعه .

ماده – ۱۳ – مدیرعامل بالاترین مقام اجرایی سازمان بوده و دارای اختیارات لازم برای انجام کلیه امور سازمان در چارچوب بودجه و برنامه مصوب و اساسنامه و آیین نامه های مربوط به مصوبات مجمع عمومی و مصوبات هیات مدیره میباشد و دارای وظایف و اختیارات زیر است :

بند – ۱ – اجرای مصوبات و تصمیمات مجمع عمومی و هیات مدیره و انجام کلیه امور اداری و اجرایی سازمان در حدود بودجه مصوب .

بند – ۲ – تهیه سیستم های پیشرفته مدیریتی جهت سازمان و شرکت های زیرمجموعه و ارایه به هیات مدیره .

بند – ۳ – تهیه و تنظیم بودجه سالانه سازمان و شرکت های زیرمجموعه و ارایه به هیات مدیره .

بند – ۴ – تهیه و تنظیم صورت های مالی و صورت های مالی تلفیقی و گزارش عملکرد سالانه سازمان .

بند – ۵ – نظارت بر حسن اجرای وظایف مندرج در قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب ۱۳۶۲ و اصلاحات بعدی آن .

بند – ۶ – نمایندگی سازمان در مراجع قضایی و اداری .

بند – ۷ – رسیدگی و اخذ تصمیم درباره کلیه امور اداری ، آموزشی ، استخدامی و اخراج کارکنان طبق آیین نامه های داخلی سازمان و با رعایت قوانین و مقررات مربوط .

بند – ۸ – تهیه تشکیلات و آیین نامه های موردنیاز سازمان و پیشنهاد به هیات مدیره .

بند – ۹ – طرح اقامه دعوی علیه اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی و موسسات و شرکت های دولتی و غیر دولتی در موارد لزوم و دفاع از کلیه دعاوی که علیه سازمان اقدام شده اند و اقامه دعوی متقابل ، ورود ثالث در دعوی و جلب ثالث و دفاع از دعاوی متقابل در تمام مراجع .

بند – ۱۰ – انجام سایر اموری که با رعایت قوانین و مقررات مربوط برای پیشبرد هدف های سازمان ضروری است .

تبصره – ۱ – مدیرعامل میتواند قسمتی از اختیارات خود را به موجب ابلاغ کتبی به هر یک از اعضای هیات مدیره یا سایر مدیران ارشد سازمان به تشخیص و مسئولیت خود تفویض نماید .

ماده – ۱۴ – مجمع عمومی عادی سالانه ، بازرس ( حسابرس ) سازمان را برای مدت یک سال انتخاب میکند .

ماده – ۱۵ – بازرس ( حسابرس ) باید درباره صحت صورت های مالی که مدیران برای تسلیم به مجمع عمومی تهیه میکنند و همچنین درباره صحت اطلاعاتی که مدیران در اختیار مجمع عمومی گذاشته اند اظهارنظر نموده و گزارش خود را به مجمع عمومی عادی تسلیم نماید . گزارش بازرس ( حسابرس ) باید لااقل ده روز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی جهت اعضای مجمع عمومی ارسال گردد . تصمیماتی که بدون گزارش بازرس ( حسابرس ) راجع به صورت های مالی از طرف مجمع عمومی اتخاذ شود از درجه اعتبار ساقط خواهد بود .

ماده – ۱۶ – چنانچه بازرس ( حسابرس ) در ضمن بازرسی اشکالاتی را ملاحظه نماید مکلف است مراتب را کتبا به اطلاع مدیرعامل برساند و اگر نسبت به رفع اشکال اقدام نشد میتواند موضوع را به مجمع عمومی گزارش نماید .

ماده – ۱۷ – بازرس ( حسابرس ) حق ندارد در امور جاری سازمان مداخله نماید و باید وظایف خود را طوری انجام دهد که اخلالی در کار جاری سازمان ایجاد ننماید .

ماده – ۱۸ – به منظور اعمال منظم و روشمند فرایند ارزیابی و حصول اطمینان از کارایی و اثربخشی عملیات و رعایت صرفه های اقتصادی و سنجش اعمال مدیریت براساس معیارهایی که از پیش تعیین شده و انعکاس نتایج آن در گزارش ها و نظارت بر حسن اداره سازمان و شرکت های زیرمجموعه براساس برنامه ها و اهداف مصوب و همچنین حصول اطمینان از استقرار سیستم های کنترلی ، کمیته حسابرسی عملکرد زیر نظر هیات مدیره سازمان تشکیل میشود .

ماده – ۱۹ – سال مالی سازمان از اول فروردین ماه تا پایان اسفند ماه هر سال میباشد . صورت های مالی سازمان همراه با گزارش عملیات سالانه هیات مدیره باید در موعد مقرر قانونی به بازرس ( حسابرس ) سازمان داده شود و حسابرسان مکلفند گزارش خود را در مواعد قانونی مربوط به مجمع عمومی تسلیم نمایند .

ماده – ۲۰ – سازمان مکلف است حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این اساسنامه ، آیین نامه های مربوط را تهیه و برای تصویب به مراجع ذی ربط تسلیم نماید و تا موقعی که آیین نامه های مذکور به تصویب برسد مقررات فعلی سازمان اجرا خواهد شد . این اساسنامه به موجب نامه شماره ۱۲۹۷۳/۳۰/۸۴ مورخ ۲۷/۵/۱۳۸۴ شورای نگهبان به تایید شورای یاد شده رسیده است .